บทบาทและหน้าที่ของมัคคุเทศก์

คำว่า “มัคคุเทศก์” (Guide) แปลได้ว่า ผู้นำทาง หรือ ผู้ชี้ทาง ตรงกับคำในกาษาอังกฤษว่า “Guide” สมัยก่อนมัคคุเทศก์คงจะทำหน้าที่เพียงเท่า'นั้น แต่มัคคุเทศก์ในปัจจุบันมีการะหน้าที่มากกว่า ผู้ทาง เพราะในปัจจุบันมัคคุเทศก์ต้องทำหน้าที่ตั้งแต่พนักงานต้อนรับ อำนวยความสะดวกและความ ปลอดภัยในการเดินทางไม^,ว่าจะใกล้หรือไกล ทำหน้าที่ชี้แจงใช้ความเกี่ยวกับบ้านเมือง ทั้งประวัติ ความเป็นมา วิถีชีวิต ความเชื่อถือ สิ่งควรละเว้น ตลอดจนดูแลบำบัดทุกข์บำรุงสุขให้แก่นักท่องเที่ยว ผู้ทำหน้าที่มัคคุเทศก์จึงต้องเป็นคนมีจิตใจกว้างขวาง ชอบให้บริการ ชอบเห็นคนมีความสุข ความ พอใจ จะต้องมีความรู้และความภาคภูมิใจในบ้านเมืองของตน

ในปัจจุบัน อาชีพมัคคุเทศก์มีบทบาทเพิ่มมากขึ้นตามความเจริญก้าวหน้าของธุรกิจการท่องเที่ยว อาชีพมัคคุเทศก์มีการแข่งขันกันมากขึ้น ดังนั้นผู้ที่มีความรู้สูง มีดวามสามารถพิเศษต้าน ภาษาต่างประเทศและไต้ผ่านการอบรมต้านวิชาการมัคคุเทศก์ด้วยแต้วยิ่งจะมีโอกาสในการหางานทำ ไต้มาก ซึ่งจะมีผลต่ออุตสาหกรรมการท่องเที่ยวคือ ทำให้มีมัคคุเทศก์ที่มีคุณสมบัติและความสามารถ สูง ในขณะเดียวกันผู้ที่ทำหน้าที่มัคคุเทศก์ควรจะตระหนักถึงความสำคัญของตนที่มีต่ออาชีพและ ชื่อเสียงของประเทศชาติ มัคคุเทศก์ควรที่จะไต้เรียนรู้และทำความเข้าใจเกี่ยวกับ บทบาท หน้าที่ คุณลักษณะอันสำคัญของการเป็นมัคคุเทศก์ ตลอดจนมรรยาทและการวางตัวของมัคคุเทศก์ เพื่อจะไต้ ดำรงตนเป็นมัคคุเทศก์ ประสบผลสำเร็จในหน้าที่การงานและการประกอบอาชีพ ที่สำคัญคือ ช่วย ทำชื่อเสียงให้แก่ประเทศชาติและดึงดูดให้นักท่องเที่ยวเดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศมากยิ่งขึ้น (วรรณา วงษ์วานิช, 2539, น. 42)

ความหมายของการท่องเที่ยว

ความหมายของการท่องเที่ยว

การท่องเที่ยว หมายถึง การที่คนเดินทางไปอังสถานที่ด่างๆ และตลอดเวลาเหล่านั้นไต้มี กิจกรรมด่างๆ เกิดขึ้น การไปเที่ยวชมสถานที่ที่สวยงามหรือทัศนียภาพแปลกๆ หรือเดินชื้อสิ่งของ

ด่างๆ เป็นต้น การท่องเที่ยวมีหลายแบบด้วยกัน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่าง เช่น ระยะเวลาใน การท่องเที่ยว ประเภทของการคมนาดม จำนวนสมาชิก หรือค่าใช่จ่ายต่างๆ เป็นต้น โดยทั่วไปแต้ว อาจจะแบ่งประเภทของการท่องเที่ยวออกไต้เป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ (วรรฌา วงษ์วานิช, 2539) คือ

การท่องเที่ยวภายในประเทศ เป็นการท่องเที่ยวไปตามสถานที่ด่างๆ กายในประเทศ การ ท่องเที่ยวลักษณะนี้จะต้องมีสิ่งจูงใจหลายอย่าง เช่น ความสวยงามของภูมิประเทศ ความสะดวกสบาย ในการเดินทาง ความปลอดภัย ตลอดจนการโฆษณาหรือมีสิ่งจูงใจโดยเฉพาะของสถานที่นั้น เช่น หลักฐานทางประวัติศาสตร์หรือศิลปวัฒนธรรมประจำท้องถิ่น เป็นต้น

การท่องเที่ยวต่างประเทศ เป็นการท่องเที่ยวไปอังสถานที่ที่ด่างไปจากประเทศของตนและ ต้องผ่านขบวนการระหว่างประเทศหลายอย่าง เช่น ตุลากาล ด่านตรวจคนเข้าเมือง เป็นต้น ใช่ ภาษาด่างประเทศและอาจจะต้องมีมัคคุเทศก์เป็นผูนา การท่องเที่ยวด่างประเทศนี้ ขนาดของประเทศ เป็นสิ่งสำคัญ เช่น ประเทศที่มีขนาดใหญ่มักจะมีสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวมาก เพราะมีโอกาสที่จะมี

สภาพแวดล้อมทางธรรมชาติและสิ่งอื่นๆ หลายอย่างมากกว่าประเทศขนาดเล็ก แด^,บางครั้งที่จะต้อง เดินทางไกลๆ ก็อาจจะเป็นอุปสรรคหรือทำให้นักท่องเที่ยวหมดความสนใจหรือมีความสนใจน้อยลง

สถานภาพอาชีพมัคคุเทศก์ในปัจจุบัน

ความสำคัญต่อทรัพยากรการท่องเที่ยว

ดังได้กล่าวแล้วว่ามัคคุเทศก์เป็นให้ความ!รวมทั้งคอยตักเดือนนักท่องเที่ยว ประกอบดับ ควรรักษาและหวงแหนทรัพยากรท่องเที่ยวไม่ว่าจะเป็นธรรมชาติ ประวัติศาสตร์ โบราณวัตอุสถาน ศาสนาหรือศิลปวัฒนธรรมประเพณีต่างซึ่งเป็นสิ่งที่ด้องถนอมรักษาไว้ เพราะหากทรัพยากรการท่องเที่ยวเหล่านี้หมดสิ้นไป อุตสาหกรรมท่องเที่ยวรวมถึงมัคคุเทศก์เองก็ย่อมสูญสลายไปด้วย ดังนั้น มัคคุเทศก์จึงมีความสำคัญต่อการดูแลรักษาทรัพยากรการท่องเที่ยวอย่างยิ่ง ในการชักชวนให้นักท่องเที่ยวร่วมอสูรรักษ์ไม่ทำลายทรัพยากรการท่องเที่ยวนั้นๆ รวมทั้งไม่กระทำสิ่งที่ผิดกฎหมายหรือ ขัดต่อศีลธรรม

ความสำคัญต่อประเทศชาติ

มัคคุเทศก์มีความสำคัญต่อประเทศชาติในด้านการสร้างภาพลักษณ์ที่ดีของประเทศให้แก่ นักท่องเที่ยว ซึ่งจะช่วยให้นักท่องเที่ยวเกิดความประทับใจในประเทศของเราและเดินทางมาเยือนซาหรือช่วยเผยแพร่ภาพลักษณ์ที่ดีนั้นแก่เพื่อนญาติมิตรของเขาให้ทราบต่อไป นอกจากนี้มัคคุเทศก์ยัง สามารถให้ความเข้าใจแก,นักท่องเที่ยวเกี่ยวดับสถาบันต่างๆ ของชาติได้อย่างถูกด้องด้วย

สถานภาพอาชีพมัคคุเทศก์ในปัจจุบัน

อุตสาหกรรมท่องเที่ยวนับว่ามีบทบาทสำคัญต่อเศรษฐกิจ และสังคมของประเทศไทยอย่างมาก เนื่องจากสามารถทำรายได้เป็นเงินตราต่างประเทศเป็นอันดับหนึ่ง นับแต่ปี พ.ศ. 2525 เป็นด้นมา ทั้ง ยังสร้างงานสร้างอาชีพกระจายรายได้ไปยังห้องถิ่นต่างๆ ทั่วประเทศ  ในบรรดาอาชีพต่างๆ ที่

เกี่ยวข้องดับอุตสาหกรรมท่องเที่ยวโดยตรง เช่น หนักงานโรงแรม พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน บริการในร้านอาหาร ภัตตาคารและบุคลากรในธุรกิจสินค้าที่ระลึก “มัคคุเทศก์” นับเป็นอาชีพหนึ่งที่มี ความสำคัญต่ออุตสาหกรรมท่องเที่ยวอย่างยิ่ง (ชำนาญ ปวงทิม, 2541, น.6)

ความหมายของการท่องเที่ยว

หม่อมหลวงชุ้ย ชุมสาย (2527 : 4-5) ได้กล่าวถึงความหมายของคำว่า การท่องเที่ยวและการ เดินทางไว้ในหนังสือ “ปฐมบทแห่งการท่องเที่ยว” ว่า การท่องเที่ยวเป็นเรื่องของการเดินทาง ล้าไม^,มี การเดินทางก็ไม^,มีการท่องเที่ยวและในเรื่องของการท่องเที่ยวคำเนินงานการท่องเที่ยวมักใช้คำว่าการ ท่องเที่ยวและการเดินทางปนกัน บางทีใช้คำว่า การท่องเที่ยว ให้มีดวามหมายถึงทังการท^,องเที่ยวและ การเดินทางเช่น การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Tourism Authority of Thailand

ความสำคัญของมัคคุเทศก์

พระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยว

ในปี พ.ศ. 2535     ได้มีการออกพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์เป็นฉบับแรกขึ้น

โดยมีวัตลุประสงค์เพื่อส่งเสริมและควบคุมการประกอบธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ให้เป็นระเบียบได้ มาตรฐานเพื่อประโยชน์ของบุคคลทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องและประโยชน์ของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวของ ประเทศ โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 18 พฤษภาคม 2535 เป็นต้นมา ซึ่งในส่วนที่เกี่ยวข้องกับ มัคคุเทศก์ พระราชบัญญัติกำหนดให้ผู้ที่เป็นมัคคุเทศก์ต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพหรือที่เรียกว่า “บัตรไกด์” ในการขอใบอนุญาตผู้ยื่นขอต้องมีสัญชาติไทยและมีวุฒิบัติแสดงว่าไต้ผ่านการอบรมวิชา มัคคุเทศก์เป็นคุณสมบัติหลัก จึงเป็นผลให้มีการส่งเสริมสถานภาพของมัคคุเทศก์ให้สูงขึ้น กล่าวคือผู้ ที่จะเข้ามาประกอบอาชีพนี้ต้องมีคุณสมบัติเหมาะสมและมีความรู้สูงพอควรเนื่องจากการอบรม

หลักสูตรมัคคุเทศก์ให้ความรู้พื้นฐานที่เป็นประโยชน์ต่อการประกอบอาชีพนี้มากพอสมควร (ชำนาญ ม่วงทิม, 2542, น.3)

ความสำคัญของมัคคุเทศก์

ลังไต้กล่าวแล้วว่ามัคคุเทศก์เป็นผู้ทำงานใกล้ชิดกับนักท่องเที่ยวมากกว่าบุคคลอื่นในห้องถิ่น จึงมีโอกาสสร้างความประทับใจหรือความไม^,พอใจแก^,นักท่องเที่ยวไต้โดยง่าย ดังนั้น ความ เจริญก้าวหน้าของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวจึงขึ้นอยู่กับบทบาทของมัคคุเทศก์ มัคคุเทศก์จึงมีความสำคัญ ต่ออุตสาหกรรมท่องเที่ยวลังนี้ (ชำนาญ ม่วงทิม, 2542, น.4-5)

1. ความสำคัญต่อนักท่องเที่ยว

3.4 นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ย่อมมีความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับสถานที่ท่องเที่ยวนั้นๆ ลังนั้นมัคคุเทศก์จึงต้องมีความรู้และให้ข้อมูลถกต้องแก^,นักท่องเที่ยวไต้เป็นอย่างดี

3.5 การเดินทางท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ต้องการพักผ่อน หาความสนุกสนาน เพลิดเพลิน สิ่งสำคัญสิ่งหนึ่งที่มัคคุเทศก์มีต่อนักท่องเที่ยว คือ การสร้างบรรยากาศการนำเที่ยวให้มี ชีวิตชีวาผ่อนคลายความเพื่อหน่าย เช่น การร้องเพลง เล่าเรื่องสนุก ๆ พึ่งเล่นเกมส์ เป็นต้น

3.6 โดยธรรมชาติของนักท่องเที่ยวมักต้องการความสะดวกสบายระหว่างการเดินทาง ท่องเที่ยว มัคคุเทศก์จึงจำเป็นต้องอำนวยความสะดวกแก^,นักท่องเที่ยว รวมตั้งการช่วยเหลือแก้ไข ปัญหาต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นระหว่างการนำเที่ยวด้วย

สวัสติภาพและความปลอดภัยของนักท่องเที่ยว ก็เป็นสิ่งสำคัญสิ่งหนึ่งที่มัคคุเทศก์ ต้องรับผิดชอบต่อนักท่องเที่ยว ลังนั้นมัคคุเทศก์จะต้องคอยลักเตือนนักท่องเที่ยวในสิ่งที่.ควร

ระมัดระวัง

ความเป็นมาของมัคคุเทศก์

ความรู้และความสนุกสนานก็เพราะมัคคุเทศก์ทุกฝ่ายต่างเอื้อประโยชน์ต่อกันและกัน แต่ผู้'ที่จะสามารถ จรรโลงส่งเสริมสถานภาพเช่นนี้ไจ้ได้ คือ มัคคุเทศก์ผู้ที่จะเข้ามาประกอบอาชีพนี้จึงควรตระหนักใน ภาระความรับผิดชอบในฐานะตัวแทนของคนไทยทั้งชาติและจะต้องมีความภาคถูมิใจที่จะได้เป็นผู้ สร้างสรรค์ความเจริญให้แก^,วิชาชีพมัคคุเทศก์ ซึ่งจะส่งผลต่ออุตสาหกรรมท่องเที่ยวโดยส่วนรวมด้วย (วิพาภา ช่างเรียน, 2541, น.4)

ความเป็นมาของมัคคุเทศก์

ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 การเดินทางท่องเที่ยวเพื่อการศึกษาและขยายโลกทัศน์ให้แก'ตนเอง กลายเป็นความนิยมของบุคคลในสังคมขั้นสูงและนักศึกษาชาวอังกฤษที่สำเร็จขั้นอุดมศึกษาได้ไป ท่องเที่ยวตามแหล่งที่มาของอารยธรรมต่างๆ ก่อนเข้าประจำทำงาน ผู้นำเที่ยวที่เป็นนักศึกษาจึงได้ชื่อ ว่าเป็น “มัคคุเทศก์” แบบผู้นำเที่ยว (Tourist Guide) ไป นอกเหนือจากการเป็นผู้บอกทาง ผู้นำทางแบบ ในสมัยก่อนนั้น

มัคคุเทศก์ในเมืองไทย น่าจะเริ่มมีกันตั้งแต่ครั้งที่พระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยากำแพงเพชร อัครโยธินในตำแหน่งผู้บัญชาการรถไฟ ทรงมีพระดำริเรื่องการท่องเที่ยวทางรถไฟและส่งเสริมเรื่อง การท่องเที่ยวในเมืองไทยไปเผยแพร่ในอเมริกาเมื่อ พ.ศ. 2467 กระทรวงพาณิชย์และคมนาคมเสนอ การบำรุงอุตสาหกรรมท่องเที่ยวขึ้นอย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2479 อาชีพมัคคุเทศก์ในประเทศไทยจึง เริ่มแพร่หลายในช่วงปี พ.ศ. 2479-2504 มีชาวต่างประเทศทั้งนักท่องเที่ยว นักธุรกิจและผู้เกี่ยวข้องกับ การท่องเที่ยว เดินทางเข้ามาในประเทศไทยเป็นจำนวนมาก เกิดบริษัทนำเที่ยวขึ้นหลายแห่ง มีการ ว่าจ้างผู้มีความรู้ภาษาต่างประเทศโดยเฉพาะภาษาอังกฤษมาเป็นมัคคุเทศก์ มีนักท่องเที่ยวเดินทางมา ท่องเที่ยวเป็นกลุ่มใหญ่ๆ เนื่องจากแหล่งท่องเที่ยวของไทยมีชื่อเสียงแพร^,หลายกจ้างขวางขึ้นและมี ความสะดวกในการเดินทางมากขึ้น   นอกจากนี้การเดินทางท่องเที่ยวยังได้ขยายตัวไปยังกลุ่ม

นักท่องเที่ยวเชื้อชาติต่างๆ ที่ใช้ภาษาอื่นนอกจากภาษาอังกฤษอีกด้วย จึงทำให้เกิดความต้องการ มัคคุเทศก์ภาษาอื่น เพิ่มขึ้น

ในระยะแรกๆ มัคคุเทศก์มักจะเป็นเพียงผู้ที่พูดภาษาต่างประเทศได้เท่านั้น ซึ่งแม้ว่าจะไม^,ใช่ผู้ ที่มีความรู้สูง แตกมีจิตใจดี มีความรักหวงแหนในเกียรติถูมิของชาติ ไม่เอาเปรียบหลอกลวง คดโกง นักท่องเที่ยว แต่เมื่อมีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมาเยือนประเทศไทยมากขึ้น ทำให้มีความต้องการ มัคคุเทศก์มากขึ้นตามไปด้วย การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) หรือองศ์การส่งเสริมการ ท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (อสท.) ในสมัยนั้นจึงได้เริ่มพัฒนาสถานภาพของมัคคุเทศก์ โดยจัดอบรม หสักสูตรมัคคุเทศก์ขึ้นที่คฌะอักษรศาสตร์ จุพาลงกรฌ์มหาวิทยาลัย เป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2504

การส่งเสริมการท่องเที่ยวในประเทศไทย

ใน พ.ศ. 2504 องค์การส่งเสริมการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (อสท.) ได้รับความร่วมมือ อย่างดียิ่งจากชุพาลงกรฌ์มหาวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยศิลปากร ในการจัดอบรมหลักสูตรมัคคุเทศก์อย่างต่อเนื่องกันถึง 6 ร่น ในระยะเวลาเพียงสองปี ทั้งนี้เพื่อให้มัคคุเทศก์ที่ประกอบอาชีพอยู่แล้วได้มี โอกาสเข้ารับการอบรมอย่างทั่วถึง   หลังจากนั้นก็ได้เพิ่มความถี่ในการจัดอบรม จากปีละหนึ่งใน

สลับกันระหว่างจุฬา และศิลปากร เป็นปีละสองในสาม นอกจากนั้น มหาวิทยาลัยศิลปากรยังได้จัดการ อบรมในหลักสูตรปริญญาตรี ซึ่งนักศึกษาผู้เลือกเรียนและสอบผ่านจะได้รับประกาศนียบัตรมัคคุเทศก์ พร้อมกับปริญญาบัตรด้วย ต่อมาภาควิชาศิลปาชีพ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้ จัดอบรมในหลักสูตรให้นิสิตภาควิชาดังกล่าวพร้อมกันนั้นก็ได้จัดอบรมหลักสูตรวิชาการท่องเที่ยว

มัคคุเทศก์องค์ประกอบสำคัญของอุตสาหกรรมท่องเที่ยว

การท่องเที่ยวของประเทศไทยเริ่มแพร่หลายเมื่อประมาณ 30 ปีมานี้เอง คือประมาณปี พ.ศ. 2503 อันเป็นปีที่ไห้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การส่งเสริมการท่องเที่ยวขึ้น เพื่อทำหน้าที่พัฒนาและ ส่งเสริมการท่องเที่ยวของประเทศ แต่เดิมการท่องเที่ยวของไทยเป็นกิจกรรมของผู้มีฐานะร่ำรวยหรือ ของคนในวงสังคมชั้นสูงเท่านั้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 5 ทรงเป็นผู้ที่สนพระหัย เกี่ยวกับการท่องเที่ยวพระองค์หนึ่ง การเสด็จพระราชดำเน้นประพาสตามหัวเมืองต่างๆ หรือแม้กระทั่ง การเสด็จพระราชดำเนินไปตามจังหวัดต่างๆ ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวองค์ปัจจุบันเป็นพระราช กรณียกิจที่จะทำให้ทราบถึงภาวะความเป็นอยู่ของราษฎร (วรรฌา วงษ์วานิV, 2539, น.!3)

เมื่อมีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมาเยือนประเทศไทยมากขึ้น ความตองการมัคคุเทศก์ก็มีมากขึ้น ในปีพ.ศ.2504 พลโทเฉลิมชัย จารวัสตร์ผู้อำนวยการ อสท.ในขณะนั้น ได้มองว่าหากจัดการอบรม หลักสูตรมัคคุเทศก์ขึ้นก็จะเป็นการแนะแนวอาชีพใหม่ไปพร้อมๆ   กับการให้ความรู้'พนฐานในการ

ประกอบอาชีพ ซึ่งก็เท่ากับเป็นการยกมาตรฐานการปฏิบัติงานที่จะส่งผลต่อการส่งเสริมการท่องเที่ยว ของประเทศไทยห้วย จึงไห้ขอความร่วมมือจากศาสตราจารย์ ม.ร.ว. ชุมนชาติ สวัสดิกุล แท่งคณะ อักษรศาสตร์ ชุพาลงกรฌ์มหาวิทยาลัย จัดหลักสูตรอบรมมัคคุเทศก์ขึ้นเป็นครั้งแรก ในปี พ.ศ. 2504 โดยกำหนดให้ผู้เข้ารับการอบรมเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ชั้นปีที่ 3 ขึ้นไปหรือบุคคลทั่วไปที่จบชั้น มัธยมศึกษาตอนปลาย การอบรมหลักสูตรมัคคุเทศก์นี้เป็นที่สนใจมีผู้สมัครเข้ารับการอบรมมากเกิน

กว่าที่จะรับไห้หมด ห้องมีการสอบคัดเลือกและห้องจัดติดต่อกันมาเป็นระยะๆ หลายๆ ร่น โดยขยาย สถานที่ให้การอบ่รมจากชุพาลงกรณ์มหาวิทยาลัยแท่งเดียวมาเป็นมหาวิทยาลัยศิลปากรห้วย โดยผู้ผ่าน การอบรมในขณะนั้นส่วนใหญ่ภายหลังการอบรมไม่ให้นำความการอบรมไปประกอบอาชีพมัคคุเทศก์ และผู้ประกอบอาชีพมัคคุเทศก์ส่วนใหญ่ไม่ไห้ให้ความสนใจที่จะเข้ารับการอบรม (วิริยากา ช่างเรียน, 2541, น.3)

ในปี พ.ศ. 2520 ส์านักพระราชวังไห้ออกกฎระเบียบเกี่ยวกับการนำชมพระราชฐาน โดยให้มี การขอบัตรอนุญาต ซึ่งจะห้องใช้ประกาศน้ยบัตรมัคคุเทศก์ที่องค์การส่งเสริมการท่องเที่ยวแท่ง

ประเทศไทย (อสท.) และสถาบันระดับอุดมศึกษาผู้จัดอบรมออกให้เป็นหลักฐานในการขอรับบัตร ดังกล่าว ทั่งนี้!พอให้การจัดนำชมและการบรรยายเกี่ยวกับสถานที่สำคัญของคนไทยทั้งชาติแท่งนี้ เป็นไปห้วยความถูกห้องและห้วยความเคารพต่อสถานที่